İTİRAZ
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında "Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali" suçlarından açılan kamu davası sonucunda mahkumiyetine ilişkin Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 gün ve 2012/353 Esas, 2013/174 Karar sayılı ilamı ile her iki suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak; Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 gün ve 2014/294 Esas, 2014/537 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nun 142/1-b, 35/2, 31/3, 62, 50/3,1-a, 52 maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nun 116/1, 31/3, 62, 50/3-1-a, 52 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hüküm süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 22.11.2018 tarihli tebliğname ile mahkeme hükmünün "ONANMASI" talep edilmiş, Dairemizin 20.05.2019 gün ve 2018/15044 Esas, 2019/8509 Karar sayılı ilamı ile; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden onanmasına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden bozulmasına karar verilmiş,
Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2019 gün ve 2019/477 Esas, 2019/564 Karar sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nun 116/1, 119/1-c, 31/3, 62, 50/3-1-a, 52 maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanını 2.000 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 16.02.2020 tarihli tebliğname ile "Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle temyiz isteminin reddi" nin talep edilmiş, Dairemizin 22.06.2020 gün ve 2020/4972 Esas, 2020/6068 Karar sayılı ilamı ile; 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanunun (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani on beş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğunun açıkça vurgulanması karşısında; 05.09.2019 tarihinde tefhim edilen hükmü 15. gün olan 20.09.2019 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; hükmün onanmasına karar verilmiş, Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca özetle;
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK 'nın 310/1 maddesi uyarınca tefhimden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle, onama kararımızın kaldırılması ve temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle itiraz edilmiştir.
Bunun üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Daire'mize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
./.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasında somut vak'a bazındaki uyuşmazlık; 05.08.2017 tarihi ve sonrasında verilen kararların, temyiz süresinin ne olduğu konusundadır.
Bilindiği üzere; 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunla değişik 5271 Sayılı CMK.'nın 291. maddesi uyarınca, temyiz süresi yedi(7) günden onbeş (15) güne çıkartılmıştır.
Buna mukabil, 5320 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi uyarınca, istinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar verilen kararlar hakkında, bu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK.'nın 322. maddesinin 4 ilâ 6 fıkraları hariç, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır. Diğer bir ifadeyle, 20 Temmuz 2016 öncesinde verilen kararlar, bu kararlar kesinleşinceye kadar doğrudan temyize tâbidir.
1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesi uyarınca, temyiz süresi bir haftadır.
Kanun yoluna başvurma hakkı, savunma hakkı ve adil yargılanma hakkı ile erişim hakkının en önemli alt başlıklarından birini oluşturmaktadır.
Bu hakkın yaygın ve etkili bir biçimde kullanılabilmesi için herkes tarafından kolayca anlaşılabilecek basit ve yalın yöntemler belirlenmeli ve sürelerin de mümkün olduğunca yeknesak olması görüşü benimsenmelidir.
Ceza Muhakemesinde “Derhal yürürlük ilkesi” geçerlidir. 7035 sayılı Kanunla temyiz süresi yedi günden onbeş güne çıkartılmıştır ve sanık lehinedir.
Kaldı ki, sonradan yürürlüğe giren kanun önceden yürürlükte olan kanunu zımnen ilga edebilir. Bir kısım kararlar yönünden yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi 7035 sayılı Kanunla zımnen ilga edilmiştir.
Bu düşüncelerden hareketle, 7035 sayılı Kanunla eklenen geçici birinci maddesiyle; 5271 sayılı CMK.'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler, “... Bu (7035) Kanunun yürürlüğe girdiği tarih ve sonrasında verilen kararlara uygulanır.” denilmek suretiyle, doğrudan ya da istinaf sonrası ayırımı yapmaksızın, 7035 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren verilen bütün kararların onbeş(15) günlük yeni temyiz süresine tâbi olduğu açıkça vurgulanmıştır.
Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, 05.09.2019 gün ve 2019/477 E. 2019/564 K. Sayılı Urla 1.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk ve müdafinin yüzüne karşı verilen karar, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 20.09.2019 tarihinde temyiz edilmiştir.
Dairemize göre; 5217 sayılı CMK'nın 38 ve 291. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusu süresinde yapılmış olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.
Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.07.2020 tarih ve 2-2020/11565 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 22.06.2020 tarih ve 2020/4972 Esas, 2020/6068 Karar sayılı kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurul'una GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.