KANUN YARARINA BOZMA
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/788 esas, 2017/255 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 30/04/2020 gün ve 94660652-105-54-20210-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/05/2020 gün ve 2020/48037 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesince 28/03/2017 tarihli oturumda "olay yerine ait görüntü kaydının izlenmesi neticesinde sanığın ağız kısmında maske olduğu, ancak gerek hakim ekranında bulunan sanığın cezaevi bilgilerinde yer alan fotoğrafı, gerekse cezaevine gönderilen fotoğrafların karşılaştırması sonucunda görüntülerdeki şahsın sanık olduğu" ve gerekçeli kararda da "markete ait kamera kayıtlarından eylemi daha önce de benzer suçlardan pek çok kaydı bulunan sanık ...'nın gerçekleştirmiş olduğu açıkça tespit edildiği" gerekçeleriyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03/02/2020 tarihli ve 2019/10267 esas, 2020/932 karar sayılı ilamında yer alan "Sanık....üzerine atılı suçları kabul etmediği, inkara yönelik savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında öncelikli olarak canlı teşhis yaptırılması, mümkün olmaması halinde, sanığın değişik cephelerden çektirilecek teşhise elverişli boy fotoğrafları temin edilerek dosya içinde mevcut kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığının, bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş,,...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında,
Somut olayda, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında ısrarla atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunduğu, sanığın daha önceden benzer suçlardan kaydının olmasının üzerine atılı bu suçu işlediği anlamına gelmeyeceği, kaldı ki teşhis işleminin usulüne uygun bir şekilde yapılmadığı, kamera kaydında sanığın ağzının kapalı olmasına rağmen sadece hakim ekranındaki fotoğraflara göre net bir şekilde teşhis yapılmasının mümkün olmadığı, bu hususta öncelikle müştekiye canlı teşhis yaptırılması gerektiği, bunun mümkün olmaması durumunda ise suçu işleyen kişinin adı geçen sanık olup olmadığı hususunda bir bilirkişi raporu aldırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesindee isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Olay, araştırma, görüntü inceleme ve tespit tutanağında; görüntülerdeki şüpheli şahsın kolluk kuvvetleri tarafından tanınan ve hakkında daha önceden çeşitli suçlardan işlem yapılan sanık ... olduğunun belirtildiği, sanığın aşamalarda kamera görüntülerindeki
şüpheli şahsın kendisi olmadığını söylediği, kovuşturma aşamasında ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini söyleyen sanığa CD görüntülerinin duruşmada izletilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın teşhise elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları ile güvenlik kamerası kayıtlarının birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu ya da Polis Kriminal Labaratuvarına gönderilerek, görüntü iyileştirme teknikleri kullanılması suretiyle sanığın fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulmaması nedenleriyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkında Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/788 esas, 2017/255 sayılı kararı ile verilen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.