Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2010/449 esas, 2019/512 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 25.06.2020 gün ve 94660652-105- 54-8125-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2020 gün ve 2020/55623 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda alınan ilk savunma tarihi olan 10/02/2011 günü esas alındığında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 10/02/2019 tarihinde dolacağı, karar tarihi itibariyle bahsi geçen 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının sorgu tarihi olan 10/02/2011 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2010/449 esas, 2019/512 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, hükmolunan cezanın kaldırılmasına, 08/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.