Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2015 tarihli ve 2014/335 esas, 2015/139 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.07.2020 gün ve 94660652-105-45-18020-2019-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2020 gün ve 2020/58788 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre; anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine atılı mala zarar verme suçuna ilişkin olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarihli ve 2018/15468 esas, 2019/9026 karar sayılı ilâmı ile; "Sanığın atılı suçu işlediğine dair inkara yönelik savunmalarının aksini gösterir ve mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi hususunda kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;" şeklinde karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın anılan Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre; tanık ...'in sanığın olay tarihinde suça konu apartmandan yanında yüzünü görmediği başka bir şahısla çıktığını gördüğü yönündeki beyanı ve fotoğraf teşhisi ile sanığın suçun işlendiği apartmana girdiği sabit olsa da; suça konu eşyalardan hiçbirinin ele geçirilemediği, olay yerinde sanığa ait parmak izi veya genotip eşleşme sağlayacak bir delil bulunamadığı, sanığı atılı suçları işlerken gören kimsenin olmadığı olayda; sanığın inkara yönelik savunmalarının aksini gösterir ve mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediğinden sanık hakkında mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/02/2015 tarihli ve 2014/335 esas, 2015/139 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan sanık ...’in BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.