(818 S. K. m. 19, 248, 257)
Dava: Taraflar arasındaki kira parasından doğan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın reddi hakkındaki hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, mülkiyeti annesi ile kız kardeşine ait dükkanı davalıya kiraya verdiğini bildirerek ödenmeyen kira parasının alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Kiralayanın malik olması şart olmadığından kiralayan kira sözleşmesindeki akitlik sıfatına dayanarak kira alacağının tahsili için dava açma yetkisini haizdir.
Zira kira sözleşmesi sadece borç doğuran bir akit olması itibarıyla bir kimsenin malı olmayan bir taşınır veya taşınmazı malikin rızası olmaksızın dahi kiraya verebilir ve bu sözleşme Borçlar Kanununun 19. maddesi hükmünce Kanunun kesin hükümlerine, amme intizamına aykırı veya yerine getirilmesi imkansız bir sözleşme niteliğini taşımadığı cihetle geçerli olur. Bu nedenle davacının kiralayan sıfatını ispat etmesi kaydıyla kira alacağı davasını açmaya yetkili bulunduğu kabul edilerek davaya devam olunması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, 18/1/1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy