(818 S. K. m. 306)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı 300 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazla isteğin reddine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: İddia ve savunmadan uyuşmazlığın (para faizsiz ve kirasız) biçiminde yapılan ödünç sözleşmesinden doğduğu anlaşıldığı gibi mahkemece de taraflar arasındaki ilişki bu şekilde kabul edilmiştir.
Bu sözleşmenin murabaha nizamnamesi ile konulan sınırı aştığı oranda yalnız faiz koşulu geçersizdir. Gerçekten davalının ödünç olarak verdiği 15.000 liranın murabaha Nizamnamesine göre ençok faizi % 9 üzerindeki 1350 lira tutuğu halde, buna karşılık kira parası aylık 300 lira üzerinden yıllık 3600 liraya ulaşmaktadır. Sözleşmenin kira tutarı 3600 lira ile faiz tutarı 1350 lira arasındaki fark geçerli olamayacağından, bu farkın hüküm altına alınması gerekir ise de, murabaha Nizamnamesinin 6. maddesinde de belirtildiği gibi davalı evi boşaltmak ve ödünç verdiği 15.000 lirayı geri almak suretiyle taraflar arasındaki ilişki sonuçlandırılmış olduğuna göre, davacının artık herhangi bir istekte bulunmaya hakkı yoktur.
O halde, gerekçe bölümü yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek sonucu bakımından doğru kararın onanması gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen gerekçe ile ve sonucu bakımından ONANMASINA ve peşin harcın onama harcına mahsubuna 25.10.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy