(818 S. K. m. 248)
Dava: Taraflar arasındaki kira parasının ödenmemesinden doğan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; davalı taşınmazın bir payını satın alıp malik durumuna geçtiğinden, bundan sonraki süre içinde kira parası istenemeyeceğinden 350 liranın kanuni faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi ve fazla talebin reddi hakkındaki hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu :
Karar: Dava, ödenmeyen kira parasının alınması isteğinden ibarettir.
S.S. ile davacı arasında yapılan 1.9.1962 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesini davalı kiracı olarak devam ettirmiş ve hatta kira parasının bir kısmını ödemek suretiyle bu sözleşmeyi açıkça benimsemiştir. Ayrıca İskenderun Sulh Hukuk Mahkemesinin 1964/478 esas sayılı dosyasıyla davalının kiracılık sıfatı tespit edildiğine göre taraflar arasındaki ilişkinin kira sözleşmesine dayandığı açıkça ortaya çıkmıştır.
Davalı 6.9.1965 tarihinde kiralanan 1/14 payını kiralayanın dışındaki bir paydaştan satın almıştır. Kiralayan ise bu yerin 13/14 payına maliktir.
Davalının 1/14 payı satın almasıyla kiralayan ile kiracı arasında kişisel bir hak doğuran kira sözleşmesi ve bunun meydana getirdiği hukuki durumda herhangi bir değişiklik yapmaz. Kira sözleşmesi bütün hükümleriyle devam ettiği için kiracının kira parasını ödeme yükümlülüğünü yerine getirmesi gerekir. Ancak davalının satın aldığı 1/14 paya isabet eden kira parasının bu borçtan indirilmesi zorunludur.
Mahkemece bu yönler gözetilmeden payın satın alındığı tarihten sonraki dönem için kiracının kira parasından sorumlu tutulmamış olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, 29.3.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy