(743 S. K. m. 3, 6)
Dava: Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen hükmün davalılardan Yusuf avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, Almanya'dan getirdiği otosunun satılması için Zeki'yi vekil tayin ederek otoyu ona teslim ettiğini, vekili Zeki'nin de otoyu satış ve teşhir için davalı Mustafa'ya ait gençler oto galerisine bıraktığını davalı Mustafa'nın noter bulunan davalı Bahriye düzenlettiği sahte vekaletname ile otoyu davalı Yusuf'a sattığını, sahte vekaletname ile yapılan satış aktinin batıl olduğunu ileri sürerek davalı Yusuf'ta bulunan otonun aynen geri alınmasını, olmadığı takdirde bedeli 160 bin liranın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasını istemiştir.
Davalı Yusuf, oto galerisinde satış için teşhir olunan otoyu davalı Mustafa'nın ibraz ettiği gümrük giriş belgesi, ithal müsaadesi ve vekaletnameye dayanarak iyi niyetle satın aldığını, vekaletnamenin sahte olduğunu bilmesine imkan olmadığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı Yusuf'un vekaletnamenin muteber bir şekil de tanzim edilip edilmediğini kontrol etmesi gerektiğinden, sahte vekaletname ile yapılan satış aktinin batıl olduğundan, davalı Yusuf iyi niyetli olsa dahi davacının tercihe şayan hakkı bulunduğundan söz edilerek davalı Yusuf'ta bulunan otonun alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davalı Yusuf'un vekaletnamenin sahte olduğunu bildirdiğine ve kötü niyetli olduğuna dair bir iddia olmadığı gibi herhangi bir kanıtta yoktur. Noterden tasdikli vekaletnamenin sahte olacağını düşünerek davalı Yusuf'un bunu araştırması gerektiği görüşü de isabetsizdir. Bu düşünce hayatın olağan akışına aykırı düşer. Asıl olan iyi niyettir. Kötü niyetin ispatı davacıya düşer. Davalı Yusuf gördüğü belgelere göre iyi niyetle otoyu satın almıştır. MK.nun 687 ve 901. maddeleri gereğince iktisabı geçerlidir. Sahte vekaletname ile yapılan satışta iyi niyetli alıcı yönünden de satışın geçersiz olduğuna ilişkin gerekçe de hukuki dayanaktan yoksundur. Öte yandan diğer davalıların haksız eylemlerinden dolayı davalı Yusuf'un sorumlu tutulması mümkün bulunmamaktadır. O halde Yusuf hakkındaki davanın reddi gerekirken Yusuf'ta bulunan otonun alınmasına karar verilmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve davalılardan Yusuf yararına takdir edilen 1400 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınmasına ve peşin harcın istek halinde iadesine 26.10.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy