(818 S. K. m. 19, 20)
Dava: Taraflar arasındaki senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 775 sayılı Gecekondu Yasası gereğince tahsis edilip 1976 yılında tapusunu aldığı darirenin 21.7.1972 günlü sözleşme ile davalıya satışını vadettiğini, ancak anılan yasa hükmü gereğince bu tür bir işlemin geçerli olmadığını öne sürerek sözleşmenin iptalini ve sözleşmede bedel olarak gösterilen 30.000 liranın da bir tevdi yerine yatırılması için karar verilmesini istemiştir.
Davalı satış vaadi geçerli olup yasal takyit kalkınca tescili istenebilir ve davacı kötü niyetli bulunduğundan davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, taşınmaz üzerindeki kanuni takyit kalkar kalkmaz davacının satışı, ferağı ve tescili kabul ettiği gerekçesi ile dava reddedilmiş ve hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Oysa, 775 sayılı Gecekondu Yasasının 34. maddesinin (c) bendinin bu yasa hükümlerine göre b elediyelerce tahsis olunan arsalar, yapılar ve bu arsalar üzerinde yapılan bina ile meydana gelen taşınmaz malların tahsis tarihinden itibaren 20 yıl içinde satış vaadine konu teşkil edemeyeceği yazılıdır. Burada yasa koyucu sözkonusu taşınmazın 20 yıl süre içinde tasarruf işlemleri yanında borçlandırıcı mahiyette satış vaadi sözleşmesine de konu yapılamayacağını açıkça belirtmiştir. Bu nedenle dava konusu işlem, öngörülen süre henüz dolmadan yapılmış olduğundan yasanın konu düzeni ile ilgili bu açık hükmüne aykırıdır. BK.nun 19 ve 20. maddeleri uyarınca böyle bir sözleşme batıldır ve taraflar için bir hüküm ifade etmez. Bu bakımdan davanın kabulü gerekirken yasaya uymayan düşüncelerle davanın reddedilmiş olması kararın bozulmasını gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, istek olursa peşin harcın iadesine, 30.5.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy