(818 S. K. m. 520, 538)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar, davalının 1/3 payına malik olduğu kamyonun izale-i şuyu ile satışının istendiğini ve davanın görülmekte bulunduğunu, kamyonun satın alınışından bu yana 1.282.935 lira masraf yaptıklarını, davalı payına 427.600 lira isabet ettirdiği, ayrıca kamyonun davalı elinde kaldığı 1978 ve 1979 yıllarında elde edilen gelirden davalının payına düşenden 100.000 lira fazlasını aldığını ileri sürerek toplam 527.600 liranın ödetilmesini istemişlerdir.
Davalı, kamyonun çalıştırılması nedeniyle zimmetinde para olmadığını, gelirden ancak taksitleri ödediğini savunarak davanın reddini istemiş ve bu dava ile birleştirilen 1.9.1983 günlü davası ile de, davacı ve karşı davalıların kamyondan sağladıkları gelir ve yaptıkları gider gözetilerek onlardan 309.190 lira pay alacağı bulunduğunu ileri sürmüş ve bu tutarın ödetilmesini istemiştir.
Mahkemece, kamyonun davacılara geçtiği tarih itibarıyla davalı ortaklıktan ayrılacağını bildirmiş ve ortak mülkiyet açtığı dava sonunda satış suretiyle sona ermiş olduğundan davacıların ödedikleri satış bedeline ilişkin senetlerden davalı payına düşen 41.666 liranın davalıdan tahsiline, ortaklık davalının feshi ihbar etmesiyle son bulmuş olup feshedilmiş ortaklığa geçerlilik tanıyarak talepte bulunulamayacağından birleştirilen karşı davanın ve davacıların fazla taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Karar her iki tarafça temyiz edilmiştir.
Davalı tarafından açılan ortaklığın tespiti davasında verilen kararla da belirlendiği gibi taraflar arasında kamyon ortaklığı mevcuttur. Ortaklığın karşılıklı anlaşma ile feshedildiği iddia ve ispat edilmiş değildir. Davanın açıldığı 1.4.1983 tarihinde kamyonun satışına karar verilmediğine göre, ortaklığın satış suretiyle sona erdiği de söz konusu edilemez. O halde dava tarihinde tarafların kamyonda ortaklıklarının mevcut olduğu ve devam ettiği anlaşılmıştır. Mahkemenin feshe dayanak yaptığı davalının 3.1.1980 günlü ihtarnamesi, haklı nedenlerle ortaklığın feshedilmesi istemini kapsamakta olup, tek başına ortaklığın sona erdirilmesini sağlayacak nitelikte değildir. O halde, tarafların kamyonu işlettikleri devrelere ait öne sürdükleri, gelir ve gider kalemlerine ilişkin belgeleri ve gösterecekleri diğer yasal delilleri toplamak ve ondan sonra ortaklığın tasfiyesi ve tarafların alacak ve borç durumlarını tespit amacıyla dosya ve toplanan deliller üzerinde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılmak ve ortaya çıkacak uygun sonuca göre bir karar verilmek gerekir. Mahkemece daha önce ortaklığın sona erdiğinin kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın temyiz eden her iki taraf yararına BOZULMASINA, istek olursa peşin harcın iadesine, 9.7.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy