(818 S. K. m. 194, 202) (2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıdan gümrük makbuzları 15.8.1982 tarihinde verilmesi koşuluyla, 475.000 lira bedelle 1 adet renkli televizyon ve video satın aldığını 200.000 lirasını peşin, kalanı için 75.000 lira ve 200.000 liralık 2 adet bono verdiğini davalının gümrük makbuzlarını vermediğini ileri sürerek hukuki ayıplı mal satışı nedeniyle sözleşmenin iptaline, peşin verilen 200.000 liranın davalıdan alınmasına kalan borç için davalıya verilen 2 adet bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, satıştan 5 ay sonra davanın açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin, 4.10.1984 tarihinde, sözleşmenin iptaline, 200.000 liranın davalıdan alınmasına, fazla talebin reddine ilişkin kararı tarafların temyizi üzerine, dairemizin 28.3.1985 tarihli karar ile dava görülürken davacı tarafından bonolar ödendiğine göre, bonolara ilişkin istem yasa uyarınca istirdada dönüştüğünden 275.000 liranın davalıdan alınmasına karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyarak bonolar tutarı 275.000 liranın davalıdan alınmasına karar verilmiştir. İşbu karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1 - Mahkemenin 200.000 liranın davalıdan alınmasına ilişkin ilk hükmü reddedilen bölüm yönünden davacı tarafından, hüküm altına alınan 200.000 lira yönünden ise davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davalının 200.000 liralık kısma ilişkin olan temyiz itirazları reddedilmek suretiyle bu kısma ilişkin hüküm kesinleştiğine ve takibin kötü niyetle yapıldığı dosyadaki belgelerden anlaşılmadığından davacı lehine % 15 tazminat verilmemiş olması yasaya uygun bulunmasına göre davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Dava dilekçesinde iptali istenen 275.000 liralık senetler dava görülürken davacıdan tahsil edildiğinden, davacı 4.10.1984 günlü dilekçesiyle iptal isteğini İcra ve İflas Kanunu'nun 72. maddesi uyarınca istirdada dönüştürmüş ve faiz ile icra inkar tazminatı istemiştir. Mahkemece bozma kararına uyarak sadece 275.000 liranın davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Bu tutara 4.10.1984 tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmemesi yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
3 - Hüküm fıkrasının 4. bedinde, davacının yaptığı 6120 lira yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi de yasaya uygun değildir, kararın bu yönden de bozulması gerekir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının sair temiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan kararın 2. bentte açıklanan nedenle davacı yararına, 3. bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 03.07.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy