(818 S. K. m. 392, 104)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, kooperatif inşaatları için kereste almak üzere en sonuncusu 2.1.1986 gününde ve 3 defada toplam 4.950.000 lira tutarında avans ödendiği halde, kereste alım işi gerçekleşmediğinden vekaletten azledilen davalıda kalan 4.950.000 liranın 2.1.1986'dan dava günü olan 8.4.1986'ya kadar gerçekleşen 390.000 liranın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı, alınan vekaletle gereken kereste tahsisinin yaptırıldığını, neden olmadan azledildiğini, yaptığı işe göre bulunacak ücreti gözetildiğinde borçlu değil alacaklı olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesi ile belirlenen 1.000.000 lira vekalet ücreti ödenen avanstan düşüldükten sonra kalan miktarın 2.1.1986'dan 8.4.1986 (dava) gününe kadar hesaplanan faizi de eklenmek suretiyle 4.266.000 liranın, dava gününden faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı temyiz etmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmelidir.
2 - Davacı, davalıya verdiği 4.950.000 liraya 2.1.1986 günüden itibaren % 30 faiz yürütülmesini istemiş, daha sonra da bu tarihten dava tarihine kadarki faiz tutarını 390.000 lira olarak belirlemiş ve müddeabihe dahil etmiştir. Davacının 1.000.000 lira ücret alacağı gözönünde tutulduğu takdirde, geri verilmesi gereken tutar 3.950.000 liradır. Mahkemenin hüküm altına aldığı 4.266.000 lira ile 3.950.000 lira arasındaki 316.000 lira fark, işlemiş temerrüt faizidir. Davalının üzerine aldığı iş henüz neticelenmemiş ve davalı vekalet görevini sona erdirmeden 28.2.1986'da azledilmiştir. Böylece 3.950.00 lira, azil tarihi itibariyle zimmetinde kalmıştır. BK.nun 392/son maddesi gereğince davalı, bu tarih itibariyle aldığı avanstan zimmetinde kalan miktar için temerrüt faizi ödemek zorundadır. Mahkemece 2.1.1986'dan başlatılmak suretiyle dava tarihine kadar temerrüt faizine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.
3 - Mahkemece hüküm altına alınan 4.266.000 liranın 3.950.000 lirayı asıl alacak üst tarafı (316.000 lirası) temerrüt faizidir. BK.nun 104/3. maddesi uyarınca geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt nedeni ile faiz yürütülemez. Mahkemece dava gününden itibaren sadece 3.950.000 lira için faiz yürütülmesi gerekirken temerrüt faizi tutarını da kapsayan 4.266.000 lira için dava tarihinden faiz yürütülmesi de yasaya aykırıdır.
Sonuç: Sair temyiz itirazlarının reddi ile ikinci ve üçüncü bentlerde gösterilen nedenlerle kararın davalı yararına (BOZULMASINA), 11.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, istek olursa peşin harcın iadesine, 16.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy