(818 S. K. m. 530, 539)
Dava: Taraflar arasındaki kar miktarının tespiti ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 15.12.1980 tarihli adi ortaklık sözleşmesi ile 6 yıl süre ile lokanta işletmeciliği konusunda % 50 hisseli olarak davalı ile aralarında adi ortaklık kurulduğunu, ortaklıkla ilgili tüm evrak kayıt ve defterleri üzerinde bulunduran davalının, ortaklığın tesis ve fiilen lokanta işletmeciliği diye başlandığı tarihten, davanın açıldığı tarihe kadar olan dönemde sağlanan kar payından kendisine hiçbir ödemenin yapılmadığını, bu nedenle 5.000.000 TL ortaklık gelir hissesinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davanın yerinde olmadığını, hesap ve kayıt işlerinin davacının yönetiminde kaldığını, istenen kar payının da fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Gerek taraflar arasındaki 15.12.1980 tarihli ortaklık sözleşmesi hükümlerine ve gerekse tarafların mahkemede dinlettikleri tanıkların beyanlarına göre her iki tarafın da ortaklık işlerini yönettiği ve birlikte hesapları tuttukları anlaşılmaktadır. Davalının yönetici ortak olduğuna ve hesap vermediğine dair herhangi bir delil mevcut değildir. Bir ortağın diğerinden kar payı isteyebilmesi için öncelikle, kar payı istenilen ortağın yönetici ortak olması, gelir ve giderleri onun yapması ve toplaması ve istendiği halde diğer ortağa hesap vermemiş olması yönlerinin davacı ortak tarafından kanıtlanması gerekir.
Bu davada ise anılan yönler kanıtlanmamıştır. Dava konusu edilen 1980-1983 yılları arasında davacının davalı tarafından ortaklıktan uzaklaştırıldığına ve bu döneme ilişkin bütün gelirlerin davalı tarafından toplandığına dair hükme yeterli bir delil mevcut değildir.
Bu durumda dava kanıtlanmış sayılamaz. Ne var ki dava dilekçesinde denilmek suretiyle yemine de dayanılmış olduğundan, davacıya bu hakkın hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.4.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy