(818 S. K. m. 410)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmasız ve davacı avukatınca da duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Ü. Gören gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı İdare, kendisine ait taşınmaza dükkan yaparak kiraya veren davalıdan 53.700.000 lira haksız intifa bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece 43.750.000 lira ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı Hazinenin davacının tapuyla malik bulunduğu taşınmaz mala dükkan yaparak üçüncü kişiye kiraladığında ve kira paralarını topladığında uyuşmazlık yoktur. Bu nedenle taraflar arasındaki ilişki, BK. 410 ve sonraki hükümlerinde tarif edilen vekaletsiz iş görme niteliğindedir. 1.10.1958 gün ve 1958/15-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu nevi davalar on yıllık zamanaşımına tabidir. Bu durumda davacı İdare, davalının tahsil ettiği 10 yılık kira paralarını isteyebilir. Mahkemenin münhasıran 5 yılık kira parasına hükmetmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 26.06.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy