(818 S. K. m. 101)
Dava: S. ve S. Turan vekilleri avukat F.A. ile T.C. Emlak Bankası A.Ş. vekilleri avukat N.O. ve Ü.A. aralarındaki dava hakkında İstanbul 5. Asliye Hukuk Hakimliği'nden verilen 6.3.1996 tarih ve 738-190 sayılı hükmün dairenin 7.10.1996 tarih ve 7179-8271 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, davalı bankada 1.4.1991 tarihinde teslim kaydı ile bir daire satın aldığını teslimi öngörülen tarih geçmesine rağmen kendi edimlerini yerine getirmeye devam ederken davalı bankanın 13 ekin 1993 tarihinde taahhüt edilen tarihte teslim edilmeyen dairelerin bundan sonra tesliminin mümkün olmadığını bildirdiğini ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, teslimi gereken 1.4.1991 tarihteki satışı yapılan dairenin değeri esas alınarak 450.000.000 TL bir tazminata hükmedilmiş ve dava gününden faiz yürütülmüştür.
Tarafların temyizi üzerine karar dairemizin 7.10.1996 gün 7179-8271 sayılı ilamı ile onanmıştı.
Bu kez davacı taraf verdiği dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Borçlar Kanununun 101. maddesi gereğince davalı borçlunun temerrüdü için ihtar şarttır. Davacı ihtar çekip davalıyı temerrüde düşürmediğinden dava gününden faiz yürütülmesi doğru olduğundan bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmelidir.
Satıma konu dairenin en geç 1.4.1991 tarihinde alan davacıya tesliminin kararlaştırıldığı uyuşmazlık yoktur. Ancak bu tarih geçmiş olmasına rağmen sözleşme ayakta tutulmuş ve davacı ifa edileceği yönünde umutlandırılmış en son davalının banka 13 Ekim 1993 tarihli yazısı ile taahhüt edilen tarihte teslim edilmeyen dairenin bundan sonra tesliminin mümkün olmadığını bildirmiştir. İfa bu tarihte imkansız hale gelmiştir. Artık bu tarihten sonra davanın beklemesinin bir yararı yoktur. Riziko bu tarihte gerçekleşmiştir. O halde rizikonun gerçekleştiği Ekim 1993 tarihinde değere hükmedilmesi gerekirken teslimi öngörülen tarihteki değerin alınmış olması yanlıştır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacı tarafın karar düzeltme talebi kabul edilerek mahkeme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının diğer karar düzeltme talebinin reddi ile 2. bentte açıklanan nedenle davacı tarafın karar düzeltme talebi kabul edilerek dairemizin 7.10.1996 gün 7179-8271 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 20.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy