(2762 S. K. m. 8, 9) (2886 S. K. m. 75)
Dava: E.H.E. vekili avukat H.Y ile 1- Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı, 2- Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne izafeten Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili avukat Ü.B. aralarındaki dava hakkında Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11.1995 tarih ve 659-972 sayılı hükmün Dairenin 27.5.1996 tarih ve 4929-5197 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılardan Vakıflar Bölge Müdürlüğü avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
Karar: Davacı kiracı, davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün mülkiyetindeki kahveyi diğer davalı Bursa Belediyesinden kiraladığını, belediyenin 2886 sayılı yasanın 75. maddesi gereğince tahliyesi için Kaymakamlığa başvurduğunu, oysa kiralanana 6570 sayılı yasa hükümlerince kira akdinin devam ettiğini öne sürerek kiracılığının tespitine ve davalının muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, dairemizce bozulmuştur. Bu kere davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Davacı ile Bursa Belediyesi arasındaki sözleşmede çay bahçesi ve pastane olarak kiralanan taşınmaz mülkiyeti davalı Vakıflar İdaresine ait hayrat Vakıflarındandır. 2762 Vakıflar Kanunu 8. maddesinde hayrat vakıfların özel mülkiyete konu olamayacağı, 9. maddesinde ise devlet malı hükmünde sayılacağı belirtilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmaz hakkında 6570 sayılı gayrimenkul kiraları hakkındaki kanun hükümleri uygulanamaz. Vakıflar İdaresinin davalı Bursa Belediyesine yaptığı tahsis sona erdiği gibi davacı ile belediye arasındaki kira sözleşmesi 31.12.1994 tarihinde sona erdiğine, davacı ile taşınmaz sahibi davalı Vakıflar İdaresi arasında yeni bir kira sözleşmesi yapılmadığına göre davacının kiracılık sıfatı son bulmuştur. Olayda 2886 sayılı kanun hükümleri uygulanması gerekir. Davacı fuzuli işgal durumundadır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olup kararın onanması gerekirken, zuhulen bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 27.5.1996 gün ve 4929-5197 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının ONANMASINA, peşin harcın onama harcından çıkartılmasına, 503.500 lira peşin harcın davalı Vakıflara istek halinde iadesine, 08.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy