(1086 S. K. m. 275, 284)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar av u katı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalıyla aralarında su abone sözleşmesi bulunduğunu, bu nedenle kullanmış bulunduğu 3.117.150.000 TL. su bedeli, 7.609.307.000 TL. gecikme cezası ve 1.191.486.000 TL. gecikme cezası ve gecikme cezası KDV'sinin ödemediğini ileri sürerek 11.868.543.000 TL.nın gecikme cezası ve gecikme cezası KDV'siyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, su sayacından 47 günde 81.343 m3 su geçmesinin fizik kurallarına göre mümkün bulunmadığını savunmuş, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 8.12.1997 tarihli bilirkişi ek raporu hükme esas alınmak suretiyle 828.449.722 TL. üzerinden davanın kabulüne asıl alacak tutarı olan 204.601.597 TL. üzerinden dava tarihinden itibaren gecikme cezası ve gecikme cezası KDV'si uygulanmasına karar verilmiş hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı siteye ait su saatinin sağlam olduğu toplanan delillerden anlaşıldığı gibi bu konuda taraflar arasında uyuşmazlık da yoktur. Bu durumda çözümlenmesi gereken sorun, davacı idarenin dava ettiği dönemde tüketildiği iddia edilen su miktarının teknik olarak tüketilip tüketilmeyeceğinin tespiti noktasında toplanmaktadır. Her ne kadar mahkemece, bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da bu rapor hüküm,kurmaya yeterli bulunmamıştır. O halde mahkemece, yeniden seçilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla teknik olarak ihtilaflı faturaların ilk okuma tarihi olan 24.11.1993 gününden son okumanın yapıldığı 22.01.1995 tarihine kadar bu miktarda suyun tüketilip tüketilemeyeceğinin gerekçeleri ve teknik hesapları da gösterilmek suretiyle Yargıtay denetimine elverişli bir rapor ile saptanmalı ve bunun sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş bulunması doğru değildir. Bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde, iadesine, 21.09.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy