(818 S. K. m. 61, 66, 125) (1475 S. K. m. 1, 14, 16, 17)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü.
Karar: Davacı idare, davalının sözleşmeli personel olarak çalıştığı sırada 1.1.1999-31.08.1999 tarihleri arasında %25 fazla maaş ödendiğini, daha sonra davalının istifaen işten ayrıldığını belirterek, fazla ödenen 521.420.000TL.nin ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı, sözleşmeli personelin taban ve tavan ücretlerinin Resmi gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu kararına göre davacı yanca tek taraflı olarak hesaplandığını , kendisinin gerçek dışı beyanı, kusur veya hilesinin bulunmadığını ayrıca 60 günlük dava açma süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Maliye Bakanlığı Muhasebet Genel Müdürlüğünün 64. sayılı genelgesi ve Yargı tay İ. B.K. nın 27.1.1973 ve 6/2 sayılı kararı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK.61.Vd.Md.'de düzenlenen sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanmaktadır. Davacı kurum, davalı sözleşmeli personeline 1.1.1999-31.8.1999 tarihleri arasında maddi hata sonucu fazla ödeme yapıldığını bildirerek bu ödemenin sebepsiz zenginleşme kurallarına göre istirdadını istemektedir. Davalı, fazla ödemede kendisine izafe edilecek bir kusur bulunmadığını, kaldı ki zaman aşımı süresinin geçtiğini ileri sürmüştür. BK.66.maddesi;açılacak davanın, zarara uğrayan tarafın istirdada hakkı olduğunu ıttıla tarihinden itibaren 1 sene geçmekle ve her halükarda hakkın doğduğu tarihten itibaren 10 senenin geçmesiyle düşer hükmünü getirmiştir. Somut olayda davacı kurumun yetkili makamının fazla ödemeyi ıttıla tarihi, zaman aşımı başlangıcı sayılır. Her ne kadar yerel mahkeme, Maliye Bakanlığı genelgesinde açıklanan 60 günlük yasal süreden sonra dava açıldığını ve Yargıtay 27.1.1973 tarih ve 6/2 sayılı İ.B.K.'nı gerekçe göstermek suretiyle davayı reddetmiş ise de; Maliye Bakanlığı genelgesi açılan davanın niteliği bakımından Adliye Mahkemelerini bağlayıcı olmadığı gibi hükme dayanak alınan Y.İ.B.K.kararı ise, kamu görevlisi memurların intibaklarına ilişkin olup, somut olayda uygulama imkanı bulunmamaktadır. Değinilen nedenlerle işin esasının incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönlerin göz ardı edilmesi bozma nedenidir.
2- Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte yazılı nedenle diğer temyiz itirazlarının incelemesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 06.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy