(818 S. K. m. 44, 98)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, kiracısı olduğu mecuru tahliye etmiş olmasına rağmen davalının 1000 USD depozito bedelini iade etmediğini ileri sürerek 1000 USD nin en yüksek banka faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı davacının habersiz erken tahliye ettiğini taşınmazın dört ay boş kaldığını bu nedenle dört aylık kira borcu ile elektrik ve doğal gaz borcu olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davalının henüz muaccel olmayan erken tahliye ile ilgili tazminat isteklerinin bu davada değerlendirilmesinin mümkün olmadığını gerekçesi ile davanın kabulüne, 1000 USD.nin dava tarihinden mevduat faizinin ödeme günündeki rayice göre TL. karşılığının davalıdan alınıp bu bedelden su ve doğal gaz bedeli 214.180.000 TL.nın mahsup edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında 1.10.1999 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı dava konusu taşınmazı tahliye ettiğini, ancak 1000 USD depozitonun kendisine ödenmediğini ileri sürerek yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir. Davalı ise davacının 31.1.2001 tarihinde boşalttığını, aralarında her hangi bir anlaşmanın bulunmadığını, doğalgaz ve elektrik borcu olduğunu, taşınmazın ancak dört ay sonra kiraya verilebildiğini bildirerek depozitonun mahsubunu dilemiştir. Mahkemece doğalgaz ve su giderlerinin mahsubu yapılmıştır. 1.10.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi 30.9.2000 tarihinde sona ermekte olup taraflar arasında fesh edilmediğinden 1.10.2000 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile uzamıştır. Davacı mecuru uzayan bu süre içerisinde davalıyla anlaşarak tahliye ettiğini yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Şu duruma göre kural olarak davacı dönem sonuna kadar olan kiralardan sorumludur. Ne var ki davalı mecuru teslim aldığını kabul ettiğine göre, mecuru yeniden kiraya vermek için gerekli çabayı da göstermesi gerekmektedir. Mahkemece BK. 98/2 delaletiyle BK. 44 maddesi gözetilmek suretiyle davalının aynı şartlarla mecuru ne kadar sürede kiraya verebileceğinin bilirkişiler aracılığı ile tespit edilip o süreye ilişkin kiranın bu depozitodan mahsubuna karar verilmesi gerekirken bunun yapılmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3-Kabule göre de 1000 USD nin dava tarihindeki TL. karşılığı üzerinden doğalgaz ve su bedelinin mahsup edilerek kalan kısım için dava tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde önce faizi ekleyip faizli kısım üzerinden mahsup yapılmasına karar verilmiş olması da bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.2.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy