(818 S. K. m. 45)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar, murisleri Tuncer K'nın davalının çobanlığını yaptığı sırada davalının yeğeni Tahsin Y. tarafından öldürüldüğünü, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat olarak toplam 16.000.000.000 TL. nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.
Davalı, davacıların murisinin çobanlığını yaptığını, ancak öldürülmesine ilişkin olayda bir kusurunun olmadığını, öldürmeye azmettirmekten dolayı hakkında dava açıldığını, ancak beraat ettiğini bildirerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.717.355.533 TL maddi tazminat ile 1.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacıların murisi Tuncer K.'nın davalının çobanlığını yaptığı ve çobanlık yaparken dava dışı Tahsin Y. ile hayvan otlatma yüzünden çıkan tartışmada tüfeği ile vurularak öldürüldüğü hususları taraflar arasında ihtilaflı değildir. Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesinde de vurgulandığı gibi davalının adam öldürmeye azmettirmek suçundan yapılan yargılaması sırasında Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadesinde; Tuncer K.'nın yeğeni Tahsin Y. tarafından kendisine ait olduğunu iddia ettiği yerde hayvan otlattığı için sık sık tehdit ettiğini beyan ettiği, çobanın güvenliğinin sağlanması konusunda gerekli önlemleri olmadığı yetkili mercilere başvurmadığı gerekçesi ile olayda % 20 oranında kusurlu bularak kusur oranı nispetinde tazminata hükmedilmiştir. Davacıların murisi Tuncer K. Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/71 esas 2000/55 karar nolu ilamında da kabul edilen oluşa göre davalının hayvanlarını çobanı olarak otlattığı sırada Tahsin Y. ile aralarında çıkan tartışmada birbirlerini av tüfeği ile vurarak öldürdükleri, olayda davalı Zara Y.'ın da azmettirmek suçundan yargılandığı ve beraat ettiği görülmüştür. Ceza mahkemesince de kabul edildiği gibi olay 3. şahıs durumunda olan Tahsin Y.'ın haksız fiili sonucu meydana gelmiş, olayda davacıların murisinin de dava dışı Tahsin Y. ile tartışma sonucu çıkan kavgada birbirlerini öldürdükleri sabit olduğuna göre davacıların murisinin davalı tarafından çoban olarak tutulduğu sırada güvenliğinin sağlanmaması sonucu meydana gelen olayda ölümüne sebebiyet verildiği şekilde kurulan illiyet bağı ile davalıya kusur atfedilerek tazminata hükmedilmesi hukuken mümkün değildir. Zira meydana gelen olayla davalının eylemi arasında sorumlu tutulmasını gerektirir uygun illiyet bağı bulunduğu davacılar tarafından yasal delilerle ispatlanamamıştır. Davacıların murisinin ölümüne sebep olayın meydana gelmesi ile davalının eylemleri arasında uygun illiyet bağı mevcut olmadığından salt ceza mahkemesindeki davalı ifadesi esas alınarak sorumluluğuna gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy