(2918 S. K. m. 20)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, davalı M. K.'ın mülkiyeti kendisine ait olan aracı diğer davalı galerici B. E.'a sattığını, kendisinin de bu aracı 1997 yılında 570.000.000 TL bedel karşılığında davalı B.'den satın aldığını, akabinde kendisinin de bu aracı dava dışı N. Y.'a bir miktar para vermek suretiyle N.'a ait araçla takas ettiğini, N.'ın da bu aracı M. K. isimli dava dışı şahsa sattığını, ancak davalı M.'in aracı M. K.'nun elinden aldığını, bunun sonucunda N.'la takas ettiği otomobili N.'a geri vermek zorunda kaldığını ileri sürerek 2.700.000.000 TL.nin her iki davalıdan birlikte tahsilini, bunun mümkün olmaması halinde aracın kendi adına tescilini istemiştir.
Davalılar, davacıyla herhangi bir ilgilerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, harici sözleşmeye dayanılarak tescil talebinde bulunulamıyacağı, davacıyla davalılar arasında devir ve hukuki bağ bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, açtığı bu davada iddiasını ispat için diğer delillerin yanında Yozgat Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/59 sayılı dava dosyasına da delil olarak dayanmıştır. Anılan dava dosyasının incelenmesinde davalı B. E.'un gerek Cumhuriyet Savcılığında ve gerekse Sulh Ceza Mahkemesinde davaya konu aracı davacıya 450.000.000 TL bedelle sattığını kabul ve ikrar ettiği anlaşılmaktadır. Davalı B.'in hakim önündeki bu kabulü kendisini bağlar. Bu itibarla davalı B.'in dava konusu aracı davacıya 450.000.000 TL karşılığında sattığının kabulü zorunludur. Davacıyla davalı B. arasındaki harici sözleşme 2918 sayılı yasanın 20/d maddesi uyarınca geçersiz olduğu için taraflar aldıklarını birbirlerine aynı anda iadeyle mükelleftirler. Dava konusu araç halen davacının elinde bulunmayıp davalı M. K.'ın elinde bulunduğu içinde davalı B. E. kabulünde bulunan 450.000.000 TL.nı davacıya iade etmekle yükümlüdür. Mahkemece 450.000.000 TL.nın davalı B. E.'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmiş bulunması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy