(818 S. K. m. 101) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı davalı avukatınca da duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı H. Y. ve vekili avukat A. O. A. gelmiş diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, asıl davada dava dışı oto galerisinden oto satın alıp bedeli olan 4.050.000.000TL.nı ödediğini, araç üzerinde davalı S. D. lehine rehin olduğunu, davalı S.'nin rehni en geç 20.7.2000 tarihinde kaldırmayı taahhüt edip 5.000.000.000TL. değerinde senet verdiğini, ancak davalı S.'nin taahhüdünü yerine getirmediğini, aracın bir başka haciz nedeniyle trafikçe elinden alındığını ileri sürerek 5.000.000.000TL.nın davalı S.'den 20.7.2000 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiş, birleşen davada ise davalılar H. Y. ve A. B.'un sahibi oldukları oto galerisinden araç satın alırken araç üzerinde rehin bulunduğunun söylenmediğini, aracın haciz nedeniyle alındığını ileri sürerek ödediği bedel olan 4.050.000.000 TL.nın iki katı olan 8.100.000.000TL. ile araç için yaptığı 400.000.000TL. masrafın 18.2.2000 tarihinden itibaren yasal faiziyle ödetilmesini istemiştir.
Davalı S., davacının araç üzerinde rehin olduğunu bilerek satın aldığını savunmuş, diğer davalılarda davanın reddini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davada ise 4.050.000.000TL.nin davalılar H. ve A.'ten, yine araç için yapılan 105.666.000 TL. masrafında H. ve A.'ten tahsiline, 4.050.000.000 TL.na 18.2.2000, 105.666.000 TL. ve dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, harcın da davalılar H. ve A.'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacıyla davalılar H. Y. ve A. B. tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- B.K.nun 101 inci maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. Davacı bu davada, ödediği satış bedelinin iadesi hususunda davalılar H. ve A.'i dava açmadan önce temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmiş değildir. Bu itibarla hükmedilen miktara 18.2.2000 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru değildir. Davalılar temyiz dilekçesinde araca el konulduğu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davalılar bu beyanlarıyla bağlıdırlar. Mahkemece bu husus gözetilerek araca el konulduğu tarih olan 21.9.2000 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde 18.2.2000 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının ikinci fıkrasının birinci satırında yer alan (18.2.2000) rakamlarının çıkartılarak, yerine aynen (21.9.2000) rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin harcın onama harcından çıkartılmasıyla arta kalan 162.500.000 liranın temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırmış olduğu 48.320.000 liranın istek halinde iadesine, 275.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 04.07.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy