(1086 S. K. m. 368, 433)
Dava: Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı TEDAŞ idaresinin düzenlemiş olduğu kaçak elektrik faturaları nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı TEDAŞ idaresi, iddianın yersiz olduğunu, kaçak elektrik tutanaklarına istinaden düzenlenen faturaların usulüne uygun olduğunu bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, davalı TEDAŞ tarafından davacı kooperatife bildirimi yapılan 397 nolu abone ile ilgili 2.10.2001 tarihli kaçak elektrik faturasındaki 2.597.670.000 TL, 398 nolu abone ile ilgili 2.10.2001 tarihli kaçak elektrik faturasındaki 2.922.370.000 TL, 399 nolu abone ile ilgili olarak 2.10.2001 tarihli kaçak elektrik faturasında belirtilen 5.195.330.000 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekiline mahkemenin 27.1.2005 tarihli kararı 25.2.2005 tarihinde, davalı vekilinin temyiz dilekçesi ise 5.4.2005 tarihinde tebliğ edilmiş; davacı vekili 10 günlük yasal süre 15.4.2005 günü dolduktan sonra 19.4.2005 tarihinde temyiz dilekçesi vermiştir. Bu durumda HUMK. nun 433/2. maddesi uyarınca süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
2- Davalı TEDAŞ idaresinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacının abone olduğu sayaçlarla ilgili olarak 17.9.2001 tarihli kaçak elektrik tesbit tutanakları ile davacının kaçak elektrik kullandığı tesbit edilerek 2.10.2001 son ödeme tarihli kaçak elektrik faturaları ile 397 nolu abone için 2.597.670.000 TL, 399 nolu abone için 5.195.330.000 TL, 398 nolu abone için 2.922.370.000 TL alacak tahakkuk ettirilmiştir. Hükme esas alınan 28.6.2004 tarihli bilirkişi raporunda davacının 397 nolu abone için 1.599.102.960 TL, 398 nolu abone için 2.180.547.075 TL, 399 nolu abone için 2.429.617.050 TL borçlu olduğu tesbit edilmiştir. Bu durumda bilirkişi raporunda borçlu olduğu anlaşılan davacının davasının kısmen kabulü ile dava konusu faturalardan dolayı 397 nolu abone için 1.599.102.960 TL, 398 nolu abone için 2.180.547.075 TL, 399 nolu abone için 2.429.617.050 TL borçlu olduğunun, bu miktarları aşan kısımdan ise borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde davanın tümden kabulü şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Birinci bent gereğince davacının temyiz dilekçesinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı TEDAŞ idaresi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 27.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy