(818 S. K. m.263) (6570 S. K. m.11)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kurum ile aralarında 25.3.2004 tarihinde 1.1.2004 ila 30.4.2004 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin 3/e maddesi gereğince sözleşmenin bitim tarihinden on gün önce davalının dava konusu yere ihtiyacı olması halinde ihtarname göndermek zorunda olduğunu, aksi halde sözleşmenin uzamış sayılacağını, sözleşmede yer alan hüküm ve 6570 sayılı kanunun 11. maddesi gereğince sözleşmenin bir yıl süre ile uzamış olmasına rağmen, davalının 4.5.2004 ve 11.5.2004 tarihli yazılarla kiralanandan tahliyesini istediğini, zarara uğradığını ileri sürerek, muarazanın giderilmesi ile kiracılığının devam ettiğinin tespitine, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 500.000.000 TL maddi zararın faizi ile birlikte davalıdan tazminini istemiştir.
Mahkemece, davacı maddi tazminat talebini atiye tek ettiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, muaraza yönünden davanın kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 1.1.2004-30.4.2004 tarihleri arasında geçerli kira sözleşmesinin 1 yıl müddetle devam ettiğinin tesbiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 25.3.2004 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesinin süresi 1.1.2004 tarihinden 30.4.2004 tarihine kadardır. Kira sözleşmesinin 3/e maddesi ile TRT ihtiyacı halinde kiralanan yerlerin 10 (on) gün önceden haber vermek kaydıyla tahliyesini isteyebilir hükmü getirilmiştir. Bu madde ile taraflar kira sözleşmesi devam etmekte iken ihtiyacı halinde kiralayanın on gün önceden feshi ihbarda bulunarak her zaman tahliye isteyebileceği kararlaştırılmıştır.
Maddede kira sözleşmesinin süresi bitmeden on gün önce feshi ihbar da bulunulmadığı takdirde, kira sözleşmesinin bir yıl uzayacağı anlamında bir kararlaştırma yoktur. Davalı kiralayan, sözleşme süresinin bitiminden itibaren 3.5.2004 ve 11.5.2004 tarihli yazılarla davacı kiracının kiralanandan tahliyesini istediğine göre B.K.263. maddesi hükmüne göre, kira sözleşmesinin uzadığının kabulüne hukuken olanak yoktur. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin 3/e maddesi hükmü yanlış değerlendirilerek yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy