(818 S. K. m. 61)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Ahmet Aşıkkaya ile davacı vekili avukat Gülderen Şahin'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, "Bosna-Hersek Mostar köprüsünün onarımı" işi için taraflar arasında 25.12.1996 tarihli protokol düzenlendiğini, bu protokol gereği davalı Vakfa aktarılan 10.000.000.000 TL ödeneğin dövize çevrilerek davalının banka hesabında tutulacağını, Mostar köprüsünün onarımının havale edilen para ile Vakıfça tek başına gerçekleştirilemediğinden vakıf tarafından 3.3.1999 tarihinde 9.880.000.000 TL.nin, 24.3.1999 tarihinde 8.756.658.000 TL.nin iade edildiğini, ancak davalıya ödenen paranın döviz olarak karşılığının 91.571 dolar, iade edilen toplam 18.636.558.000 TL.nin döviz olarak karşılığının 51.590 dolar olduğunu, eksik iade edilen 39.981 doların tahsili gerektiğini öne sürerek, 39.981 doların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının talebi üzerine ana para ve faizin ödendiğini, davacının toplam 18.636.558.000 TL ödemeyi ihtirazi kayıtsız aldığını, borç kalmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece 32.172 dolar asıl alacak ile dava tarihine kadar doğmuş, 46.677 dolar geçmiş günler faizi alacaklarının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında "Bosna-Hersek Mostar köprüsünün onarımı" için açılan kampanyaya ilişkin olarak yapılan 25.12.1996 tarihli protokol gereği davacı tarafından davalı hesabına 10.000.000.000 TL yatırıldığı ihtilafsızdır. Bilahare davacı 18.11.1998 tarihli yazı ile bu projede kullanılmak üzere 1996 bütçesinden vakfa aktarılan 9.880.000.000 TL.nın faaliyet gerçekleştirilmediğinden dolayı iadesi istenmiş, davalı vakıf 3.3.1999 tarihli makbuzla 9.880.000.000 TL.yi iade etmiştir. Bu defa davacı 5.3.1999 tarihli yazı ile borç aslının ödendiği kabul edilerek, dosyanın kapatılabilmesi için 8.756.658.000 TL tutarındaki faiz borcunun en kısa zamanda ödenmesini istemiş, davalı 24.3.1999 tarihli makbuz ile 8.756.658.000 TL.yi ödemiştir. Protokolün "Hizmetin Yürütülmesi ve Denetlenmesi" başlıklı bölümünün 1. maddesi gereği vakfa aktarılan 10.000.000.000 TL ödeneğin dövize çevrilerek, vakfın banka hesabında döviz olarak tutulacağı kararlaştırılmış ise de, 3. maddede açıklandığı üzere döviz olarak iade koşulu bulunmamaktadır. Kaldı ki davacı, asıl ödemeyi ve sonraki faizi ödemesini ihtirazi kayıt öne sürmeden alıp, kabul etmiştir. Davacı bu ödemelerden sonra geriye dönüp, talepte bulunamaz. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Açıklanan gerekçe ile temyiz olunan kararın davalı Vakıf yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 400 YTL. duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 16.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy