(2918 S. K. m. 20) (818 S. K. m. 189, 192)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmişse de miktar itibariyle duruşmaya tabi işlerden olmadığından bu talebin reddiyle dosyanın evraklar üzerinde incelenmesine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, davalı S. Otomotiv Limitet Şirketinden diğer davalı H. E.'ye ait aracı satın aldığını, ancak, aracın Çenç olduğunun anlaşılması üzerine emniyetçe elinden alındığını aracın diğer davalı İ. Ö. tarafından Çenç yapıldığını öne sürerek, aracın satış bedeli olarak ödediği miktar ile arcın tamiri için yaptığı harcamalar toplamı olan 8.250.000.000 liranın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket davanın reddini savunmuş diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, 7.750.000.000 liranın davalılar H. E. ile İ. Ö.'den tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı İ. Ö. tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İ. Ö.'nün tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince; dava satılan aracın hukuki ayıplı çıkması ve zaptedilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Dava konusu aracın hasarlı olarak 20.11.2000 tarihinde sigorta şirketinden satın alınarak yine aynı tarihli harici sözleşme ile davacı tarafa satıldığı ve bilahare yapılan araştırma ve incelemede aracın çenç olduğunun belirlenmesi üzerine zaptedildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20. maddesi hükmü gereğince harici yapılan araç satışı geçersiz ise de, daha sonradan 26.11.2001 tarihinde araç maliki noterde yapılan sözleşme ile aracın mülkiyetini devretmiş olduğundan, taraflar arasındaki satış geçerli hale gelmiştir. Böyle olunca 20.11.2000 tarihli hasarlı oto satış sözleşmesinde açıkça satıcı gözüken davalı S. Otomotiv İth. İhr. Paz. Ltd. Şti. de satıcı olarak satılanın zaptından dolayı BK.nun 189 ve devamı maddeleri gereğince sorumludur. Yine anılan yasanın 192/4. maddesi gereğince de davacı aracın satış bedeli ile, araca yaptığı masrafları da bu davalıdan isteyebilir.
20.11.2000 tarihli sözleşmede davalı şirketin satıcı olarak taraf olduğu açık olmakla birlikte galericilik mesleği ile ilgili olarak aracılık hizmeti verdiği kabul edilse bile, araç alım satımı işi ile iştigal eden davalı şirketin basiretli bir tacir gibi davranarak araçtaki böyle bir hukuki ayıptan alıcıyı bilgilendirmesi ve daha özenli davranması gerekir. Dolayısıyla bu halde dahi verilen hizmetteki kusurdan dolayı da doğan zarardan bu davalının da sorumlu tutulması gerekir.
Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı İ. Ö.'nün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy