(4077 S. K. geç. m. 1) (4822 S. K. geç. m. 1) (5464 S. K. geç. m. 4)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı bankadan aldığı kredi kartı kullanımından kaynaklanan borcu için bankanın takip yaptığını, 4822 sayılı Kanundan faydalanmak için başvurduğunu, bankanın gönderdiği ödeme planını kabul etmediğini bildirerek borcun tespitini talep etmiştir. Birleşik davada, davacı banka, borcun tahsili için başlattığı icra takibine yöneltilen itirazın iptalini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, her iki dava dosyası birleştirilerek dava, tespit davası olarak görülerek borcun 4822 sayılı Yasaya göre tespiti ile taksitlendirilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun Geçici 4. maddesinde: Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle kendisine dönem sonu borcunu ödemesi için ihtar çekilmiş veya haklarında icra takibi başlatılmış ya da 31.01.2006 tarihine kadar temerrüde düşmüş olan kredi kartı borçlularının altmış gün içerisinde kredi veren kuruluşa yasada öngörüldüğü şekilde müracaat ederek borçlarını taksitle ödemek istediklerini beyan etmeleri halinde düzenlenecek ödeme planını imzalamaları ve ilk taksiti peşin ödemeleri şartıyla son dönem borcu tamamen tahsil edilinceye kadar yıllık %18 faiz oranı üzerinden hesaplanacak borç tutarını icra takip, dava masraf ve harçları, vekalet ücreti ile birlikte onsekiz eşit taksitte ödeme hakkına sahip olacağı düzenlenmiştir.
Daha önce yine kredi kartı borçları ile ilgili olarak, 4077 sayılı Yasaya 4822 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 2. maddeden faydalananların, 5464 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinden faydalanamayacağına dair, bu yasada bir hüküm ve düzenleme bulunmamaktadır. O nedenle, 4822 sayılı Yasa ile getirilen Geçici 2. madde kapsamında kalsa dahi, henüz borç tamamen ödenerek kapanmayan veya yargılaması devam eden kredi kartı borçları hakkında da 5464 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinin şartları varsa uygulanmasının kabulü gerekir. Kredi kartı borçlusu olan davacının bu yasadan faydalanması, yasanın yayımlandığı tarihten itibaren 60 günlük süre içinde kredi kartı veren kuruluşa veya avukatına yazılı olarak müracaatına bağlı tutulmuştur. Bu durumda, mahkemece, kredi kartı borçlusunun yasada öngörülen sürede bankaya veya avukatına bir müracaatı olup olmadığı, davacı ve davalı bankadan sorulup araştırılarak, şayet başvurusu var ise bu Yasanın Geçici 4. maddesine göre borcun belirlenip sonucuna uygun karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, 21.3.2006 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy