... vekili avukat ... ile ... A.Ş vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında İzmir 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 6.3.2007 gün ve 313-74 sayılı hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı 18.2.2005 tarihinde açtığı dava ile kredi kartı borcu için davalı banka ile 2004 ağustos ayında 4.863,08 YTL olarak ve 12 eşit taksitte ödenmesi,1.899 YTL lik borcun ise 9 eşit taksitte ödenmesi için anlaşma yapıldığını ancak ödemeye rağmen borçlu ve nakit avans kullandırılmış gibi gösterildiğini,faiz oranlarının fahiş uygulandığını bildirerek borcunun tesbitine,fazla ödemesi varsa istirdadına karar verilmesini talep etmiş,mahkemece aldırılan bilirkişi raporuna göre davacının toplam olarak 2 kredi kartı nedeniyle davalı bankanın talebi gibi 3.326,77 YTL borçlu olduğu,bu kartlar nedeniyle 467,26 YTL fazla faiz istendiği ve ödendiğinin tesbitine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.Davacı ve davalı tarafından temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebepler kararın, fahiş faiz oranı uygulanarak fazla tahakkuk ettirilen 467,26 YTL faiz alacağının tesbitine ilişkin kısıma ilişkin olup 7.2.2007 karar tarihi 6.3.2007 itibariyle 1.170.000.000 TL yi 2007/10614-2008/395
geçmediğinden HMUK ‘un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz ... bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle tarafların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.