... vekili avukat ... ile 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... vs. vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2006 gün ve 251-501 sayılı hükmün davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalılarla birlikte dava dışı asıl borçluların ... Bankasından aldıkları krediye birlikte müştereken ve müteselsilen kefil olduklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine bankanın başlattığı icra takibi sonucu kredi borcunun tamamını ödediğini, davalılarında borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek icra takibi başlattığını, davalıların haksız itirazının iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece 22.11.2006 tarihinde davanın kısmen kabulüne, her bir davalı borçlu için 884,37 YTL asıl alacak 270.75 YTL işlemiş faiz üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca da 1.090.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece kabulüne karar verilen asıl alacak miktarı 884.37 YTL olmakla karar tarihi itibariyle 1.090 YTL'yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 22.11.2006 tarihli olduğundan, davalıların temyiz ... bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy