... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ...-... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 18.3.2008 gün ve 276-118 sayılı hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalıya olan her biri 606.119.770 TL iki adet araç kredi borcunu ödediğini ileri sürerek borçsuzluğunun tespitini, araç üzerindeki rehinin kaldırılmasını istemiş, davalı , davacının 1.413.86 YTL borçlu olduğunu savunmuş; mahkemece, 18.3.2008 tarihinde davacının 489.89 YTL borçlu bulunduğunun tespitine karar verilmiştir. Karar her iki tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Taraflarca temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.250,00 YTL’ yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 18.3..2008 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle tarafların temyiz dilekçesinin REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 3.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy