(818 S. K. m. 184, 198)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar Demtaş Oto San. ve Özgen Demirbaş avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Mehtap Bayram Barlaş geldi davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, Davalı Demtaş Oto San ve Tic. Ltd. Şti.nde satış için teşhir edilen aracın, bu şirkette çalışan davalı H. tarafından aracın orijinal olduğu ve hiçbir hasarının bulunmadığı söylenerek ve aracın ayıbı gizlenerek kendisine 21.500 TL'ye satıldığını, satış öncesinde davalı Demtaş Şirketi yetkilileri ile birlikte davalı Yıldırım Otomotiv'in servis hizmeti vermesi nedeniyle aracın kontrolü yapılmak üzere servise gidildiğini, aracın kontrolünde sadece ön çamurluk ve sağ direkte boya olduğunun ve aracın sağlam olduğunun tespit edildiğini, aracın sağlam olduğunun söylenmesi nedeniyle aracı satın aldığını, bedelin 17.500 TL peşin, kalan 4.000 TL rehin senedi verilerek ödendiğini, rehnin 08.12.2003 tarihinde kaldırıldığını, davalı Ö. D.'ın aracın sahibi olduğunu, aracı satın aldıktan birkaç gün sonra aracın bakımı için Aksarayda bulunan bir başka servise götürdüğünü, aracın takla attığını, pek çok parçasının değiştiğini, airbag'lerinin patlak olduğunu öğrendiğini, araç üzerinde mahkemece tespit yapılarak aracın güvenilir hale gelmesi için 14.406 YTL masraf yapılması gerektiğinin tespit edildiğini, davalıların kendisini kandırarak ayıpla mal sattıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 14.406 YTL alacağın dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek ticari faizi ile davalılardan müştereken tahsilini talep etmiştir.
Davacı yargılama aşamasında davalı Yıldırım Otomotiv
A.Ş. hakkındaki davasını atiye bıraktığını bildirmiştir.
Davalılar, davacının aracı görüp beğenerek aldığını, davacının aracı Efe Otomotiv'de 10.03.2003 tarihinde kontrol ettirdikten sonra bakiye ödemesini yaptığını, ayıbı öğrenmesine rağmen davayı 1 yıl sonra açtığını, yasal sürenin geçirildiğini, araçtaki ayıbın gizlenmediğini, aracın hasarlı olması nedeniyle piyasa fiyatının altında satıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davalı H. B. yönünden davanın husumetten reddine, Davalı Yıldırım Otomotiv
A.Ş. yönünden davanın atiye bırakılması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile, 5.000 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle Davalılar Demtaş
Ltd. Şti ve Özgen Demirtaş'tan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar Demtaş
Ltd. Şti ve Ö. D. tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı ikinci el olarak aldığı aracın ayıplı çıkması nedeni ile eldeki davayı açmıştır. Davacı davaya konu aracı 05.03.2003 tarihinde satın almış olup, 10.03.2003 tarihinde başka bir serviste yapılan incelemede aracın takla attığı ve ayıplı olduğunu öğrendiğini dava dilekçesinde açıklamıştır. Davacı 18.02.2004 tarihinde araçtaki ayıbın tespiti için Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/35 D.İş dosyası ile tespit talebinde bulunmuş ve bu dosya kapsamında hazırlanan bilirkişi raporunun davalılara tebliği ile davalıya ihbar yapılmıştır. Bu tarihten önce davalılara ayıp ihbarının yapıldığı davacı tarafça ispat edilememiştir. Davacı ayıbı öğrendiği tarihten itibaren derhal bu durumu karşı tarafa bildirmekle yükümlüdür. Davacı ayıba muttali olur olmaz ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği için satılan aracı mevcut haliyle kabul etmiş sayılır. Bu durumda davanın reddi gerekir iken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
2- Bozma nedenine göre davacıdan temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy