(818 S. K. m. 390, 392)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, murisi A. G. 22.06.2002 tarihinde çocuksuz olarak öldüğünü, geriye mirasçı olarak kendisinin ve dava dışı mirasçıların kaldığını, murisin sağlığında adına kayıtlı taşınmazın satışı için davalıya 20.08.2001 tarihinde vekaletname verdiğini, davalının tapuda bu vekaletnameye istinaden taşınmazı 24.05.2005 tarihinde 15.500,00 YTL olarak üçüncü şahsa sattığını, gerçek satış bedelinin 28.000,00 YTL olduğunu, gerçek satış bedelini alıcıdan tahsil ettiği halde davalının miras hissesine düşen payını ödemediğini öne sürerek, 28.000 YTLnin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının bedelde muvazaa iddiasını ispat edemediğinden, 24.05.2004 tarihli satış akit tablosunda 15.500,00 YTL satış bedeli üzerinden davacının miras hissesine düşen miktar olan 7750 YTL alacak üzerinden davanın kısmen kabulüne, alacağa dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının temyiz İtirazlarının incelenmesinde; davacı, taşınmazın gerçek değerinin 28.000 YTL olduğu halde, tapuda, 15500,00 YTL gösterildiğini ileri sürerek gerçek değerin tespiti ile tahsilini istemiştir. Davalı vekil B.K. 390. maddesi gereğince müvekkile karşı vekaleti iyi bir surette ifa ile mükelleftir. Aynı kanunu 392. Maddesinde Vekil, müvekkilin talebi üzerine yapmış olduğu işin hesabını vermeye ve bu cihetten dolayı her ne nam ile olursa olsun almış olduğu şeyi müvekkile tediyeye mecburdur denilmektedir. Vekil, müvekkile karşı özen borcunu yerine getirmekle mükelleftir. Davacı, taşınmazın satış tarihi olan 24.05.2002 tarihindeki rayiç bedeli üzerinden kendi hissesine düşen bedeli isteyebilir. Bu bedel mahkemece yaptırılan keşif sonucunda bilirkişi raporu ile de belirlendiği üzere 80.000,00 YTL olduğuna göre bu bedel üzerinden davacının hissesi belirlenip bu bedele hükmedilmesi gerekirken, mahkemece satış akit tablosundaki değer esas alınarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
3- Kabul şekli bakımından da B.K 392 maddesi gereğince satış bedelinin alındığı tarihten faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihinden yürütülmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Birinci bent gereğince davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına bozulmasına, aşağıda dökümü yazılı 313.80 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2009 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy