... Elektrik Dağ. A.Ş vekili avukat ... ile ... vekili avukat ..., ihbar olunanlar . ... ve arkadaşları aralarındaki alacak davası hakkında Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 14.4.2009 gün ve 158-108 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı aleyhine Bolu 2. İcra Müdürlüğünün 2006/2657 esas sayılı takip dosyası ile, 881,89 YTL. asıl alacak ve fer’ileriyle birlikte toplam 3.168,88 YTL. alacak miktarı için ilamsız takip yoluyla takip yaptığını, takip konusu olan elektrik borcunun davalının kullanımından doğan bir borç olduğunu, davalının, borcunun bulunmadığı gerekçesi ile takibe itiraz ettiğini, davalının Bolu 2. İcra Müdürlüğünün 2006/2657 esas sayılı takip dosyasına vaki itirazlarının iptali ile davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’sı, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2009 tarihinden itibaren 1.400,00 TL.’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Mahkemece hüküm altına alınan ve taraflarca temyiz edilen uyuşmazlığa konu ana alacak miktarı (881,89 TL) -faiz ve diğer fer’ileri haricinde- karar tarihi itibariyle 1.400,00 TL.’yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ile davalının temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy