1-..., 2-... vekili avukat ... ile...Elektrik Dağ. A.Ş aralarındaki alacak davası hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.4.2010 gün ve 12-64 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacılar, davalı tarafça dava dışı şirketin elektrik kullanım borcu nedeniyle kendi meskenlerinde bulunan elektrik saatinin sökülerek bir ay müddetle elektriksiz kalmalarına sebebiyet verildiğini bildirerek her bir davacı için 5.000 TL’den toplam 15.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri yada Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz yada karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmayıp, Mahkemece her bir davacı için hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyiz edilen bölüm (1.000.TL) karar tarihi itibariyle 1.430,00 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy