MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıların murisleri babaları ile aralarında noter huzurunda yaptıkları ölünceye kadar bakma sözleşmesi hükümleri gereğince baba ve annelerine 1996 yılından beri baktığını, anneleri ile aralarında sözleşme bulunmadığını, babalarının 18.10.2002 tarihinde vefat ettiğini, kendisinin de ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayanarak davalılara karşı tapu iptali ve tescili davası açtığını, davayı kazandığını, babalarının ölümünden sonra annelerine bakmaya devam ettiğini, annelerinin de 4.1.2009 tarihinde vefat ettiğini, annelerine de 1996 yılından bu yana bakmasına rağmen babalarının ölüm tarihine kadar oluşan bakım ücretini istemediğini, ancak 18.10.2002 tarihinden ölüm tarihi olan 4.1.2009 tarihine kadar geçen süre içerisinde her ay için 500.000 TL bakım ücretine hak kazandığını ileri sürerek toplam 37.000 TL.nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, zamanaşımı def’inde de bulunmak suretiyle babaları ile yapılan sözleşmenin her iki murisi de kapsadığını, davacının her iki murise bu nedenle baktığını, kendilerini yaklaştırmadığını, murisleri annelerinin masraflarının vesayet makamınca karşılandığını, davacının murisin arazisini ekip biçtiğini, evinde oturduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak ve davacının her ay asgari ücretin %75 oranında bakım ücretine hak kazanabileceği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, 27.140 TL.nin faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı bu davasında davalıların annesine baktığını ileri sürerek, 18.10.2002 tarihinden itibaren oluşan bakım ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiş; davalılar ise karşı çıkılmayan 2.7.2009 tarihli cevap dilekçelerinde zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini dilemiş olmalarına rağmen, mahkemece davalıların zamanaşımı savunmaları üzerinde durulmamıştır. Kural olarak kişisel ilişkilerde haksız eylem ve sebepsiz zenginleşme dışında kalan her türlü alacak davalarında BK. 125 maddesi hükmü ile on yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüştür. Ancak sözleşme ve ona benzeyen bazı ilişkilerde yasa koyucu çekişmeyi daha dar bir zaman süresi içinde giderme ve tarafların uyuşmazlığı kamu organı önüne getirmeleri amacı ile ayrık bir kural koyarak BK.nun 126.maddesinde beş yıllık zamanaşımı süresini geçerli görmüş olup, buna bağlı işlemleri de sınırlı olarak teker teker saymıştır. Bu esasa göre BK. 126/3 maddesi belli bir ... karşılığında istenilmesine hak kazanılan (... parası) alacağını beş yıllık zamanaşımı alacağına bağlamıştır. Davacı, davalıların murisleri annelerine bakıp, hizmet verdiğini ileri sürerek verdiği hizmetin karşılığını istediğine ve davalılarda zamanaşımı def’inde bulunduklarına göre olayda BK. 126/3 maddesinde öngörülen beş yıllık sürenin uygulanması zorunludur. Hal böyle olunca davacı, dava tarihinden itibaren geriye doğru beş yıldan sonraki bakım ücretini alacak zamanaşımına uğradığı için isteyemez. Hal böyle olunca, davacının dava dilekçesindeki talebi de gözetilmek suretiyle bilirkişiden zamanaşımına uğramayan alacak yönünden ek rapor alınmak suretiyle davacının talep edebileceği miktar belirlenmeli, belirlenen miktarla sınırlı olarak davanın kabulüne karar verilmelidir. Bu yönün göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 403.05 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.