... ile 1-... vekili avukat ... 2-... 3-Tasfiye Halindeki ... Ltd. Şti'ni temsilen İflas İdare Memuru Burhan Karaca aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 2.2.2010 gün ve 134-54 sayılı hükmün davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı Tasfiye Halindeki ... Ltd. Şti.'den gayrimenkul satış sözlleşmesi ile taşınmaz satın alıp, kira öder gibi ödenmek üzere borçlandığını, borcuna karşılık verdiği senetlerden bir kısmının diğer davalılara ciro edildiğini, davalı şirketin iflas ettiğini, taşınmazın tarafına tesliminin imkansız olduğunu bu nedenle ödediği bedellerin tahsiline, senetlerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiş,mahkemece, sözleşmenin feshine ödenen bedelin iflas idaresince iflas masasına kayıt ve kabul edildiğinden konusuz kalen talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer senetlerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, tarafına ciro edilen senetten dolayı 400,00 Tl'lik takip başlatan davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar 2010/15256 2011/3851
tarafından temyiz edilen bölüm her bir davalı için hükmedilen miktar karar tarihi itibariyle 1.430,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 14.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.