MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, işyeri abonesi olduğunu, davalının 23.10.2004 tarihinde sayaçları incelediğini ve müfettiş mühürlerinin orijinal olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle sayacın muayeneye götürüldüğünü, daha sonra kaçak elektrik kullandığından bahisle hakkında kaçak elektrik faturası düzenlendiğini, fabrikanın beş yıldır işletilmediğini, borçlu olmadığını ileri sürerek, 6.834,55-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, sayacın ölçüler mühürlerinin kopuk ve açılmış olduğunu, diske müdahale edildiğini, davacının tahakkuka itiraz etmeden ödemelere devam ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, ceza dosyasında verilen beraat kararı ve alınan bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı, laboratuar incelemesinde saate müdahalede bulunulduğunun tespit edildiği, mühürlerin kopuk olduğu gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen kaçak elektrik faturası nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı, sayacın ölçüler mühürlerinin kopuk ve açılmış olduğunu, diske müdahale edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, ceza dosyasında verilen beraat kararı ve alınan bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı, laboratuar 2010/15300-14643
incelemesinde saate müdahalede bulunulduğunun tespit edildiği, mühürlerin kopuk olduğu gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir. Davacı hakkında aynı olay nedeniyle “sayacın kulak mühürlerini koparmak suretiyle kaçak elektrik kullanmak” suçundan ceza davası açılmıştır. Sarıyer 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/163 Esas, 2005/748 Karar sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, sanığın işyerinin sayacının değiştirilmesinden sonra sayaca kayıtlı elektrik tüketiminin değişmemesi sebebiyle sanığın elektriği kaçak kullanmadığı kanaatine varılmıştır. Anılan rapor esas alınarak ceza mahkemesince, “suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle beraatine” dair verilen kararın müdahil kurum tarafından temyizi üzerine, hüküm, Yargıtay 2.CD tarafından 02.02.2009 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Yargıtay 2.CD’nin onama ilamı ile suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu hususu kesinleşmiştir. B.K. 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkûmiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu durumda mahkemece, ceza dosyasının kesinleşen gerekçesi dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle kararın davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.