... vekili avukat ... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.6.2010 gün ve 374-249 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, dava dışı müteveffa... tarafından ... Merkez ve ilçeleri Esnaf ve Sanatkarlar Kredi Kefalet Kooperatifinden çekilen krediye davalı ve dava dışı iki kişi ile birlikte kendisinin kefil olduğunu, asıl borçlunun intihar etmesi ve mirasçılarının mirası reddetmesi nedeniyle kefil olarak kendisinin alacaklı kooperatife 27.444 TL ödemede bulunduğunu, davalı kefil hakkında payına düşen bedelin tahsili için davalı hakkında 6.841 YTL asıl alacak ve fer’ileriyle birlikte toplam 6.921,15 YTL. alacak miktarı için ilamsız takip yoluyla icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, haksız itirazın iptali ile davalı aleyhine % 40 icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 5.530,81 TL asıl alacak,16,59 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’sı, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430,00 TL.’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Mahkemece reddedilen ve davacı tarafça temyiz edilen uyuşmazlığa konu ana alacak miktarı ( 1.331 YTL) -faiz ve diğer fer’ileri haricinde- karar tarihi itibariyle 1.430,00 TL.’yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmişti.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı tarafın temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy