... vekili avukat ... ile ... birleşin davalı:... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.4.2009 gün ve 133-68 sayılı hükmün birleşen davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı,davalıların miras hissesinin devri karşılığı davalılara bedelini ödediği halde devir yapılmadığını bildirerek,ödediği bedellerin herbir davalıdan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesini talep etmiş,mahkemece 3.300 TL nin davalı ...'dan,1000 TL nin davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.Mahkemece 30.4.2009 tarihinde verilen 1000 TL nin tahsiline ilişkin karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Karar tarihi itibarıyla 1.400 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalı ...'nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy