... ve 13 arkadaşı ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 362-362 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacılar, ...'dan zorunlu olarak göç ettiklerini, 1990 yılında Devlet Bakanlığının başlattığı bir proje sonucu ...'da göçmen evleri yapılacağının taahhüt edildiğini, yapılan duyurular üzerine göçmenler için hazırlanan proje için 24.9.1991 tarihinde bankaya 2.500.000. TL yatırıldığını, başvuruya rağmen konutun teslim edilmediğini, bu konuda hiç bir çalışma olmadığını, ödedikleri paranın büyük değer kaybına uğradığını, o tarihte bu parayla bir ev sahibi olunabileceği, müspet ve menfi zararlara uğradıklarını ileri sürerek, ödenen 2.500.000. TL’nin dava tarihindeki değeri ile o tarihteki arsa ve ev değerlerinin dava tarihinde ulaştığı değerin, biten ve teslim edilen dairelerin o tarih ve bugünkü tarihteki değerlerinin tespiti ile konut teslimindeki temerrüt tarihinden itibaren mahrum kalınan kira mahrumiyeti zararlarının tespiti ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.100.000.000 TL'nin(1.100.YTL) ödetilmesine karar verilmesini istemiştirler, 25.9.2007 tarihli ıslah dilekçeleri ile bu taleplerini 1.750 YTL’ye yükseltmişler, birleşen davaları ile de talep edilen bedele ilaveten 650,00'şer TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2009 tarihinden itibaren 1.400,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 2011/565-11059
daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacıların taleplerinin reddedilen ve temyize konu edilen kısmı, karar tarihi itibariyle 1.400,00 TL’nin altında olduğu gibi davalı aleyhine her bir dava için hükmedilen miktarlar da karar tarihi itibariyle 1.400,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin her iki tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle tarafların temyiz dilekçesinin REDDİNE, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy