... vekili avukat ... ile Aski Genel Müd. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.7.2011 tarih ve 146-232 sayılı hükmün Dairenin 2.3.2012 tarih ve 2156-5312 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
KARAR
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 10.300 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2012 tarihinden sonra verilen ve 10.300 TL’ den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği Dairemizin 2.3.2012 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davacının 7.800 Tl. Asıl ve 204 TL. işlemiş faiz yönünden menfi tesbit isteğinin reddine yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.