... vekili Avukat ... ... ile Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili Avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Sincan Tüketici Mahkemesinden verilen 14.2.2012 gün ve 450-115 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı ... den 03.03.2006 tarihli satış sözleşmesi ile daire satın aldığını, taşınmazın davalı tarafından geç ve eksik teslim edildiğinden bahisle, 1.032,00 TL maddi zararın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, 1.219,00 TL tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690.00.TL.’ ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00.TL.’yi geçmediğinden, 6100 sayılı yasa ile değiştirilen HMK’ nun 427.maddesinin 2-fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 72,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy