... vekili Avukat ... ile 1-... vekili Avukat ... 2-... 3... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2011 gün ve 314-498 sayılı hükmün davalılar (... ve Ayhan Kapan) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı ...'in temsilcisi olduğu emlakçıdan diğer davalılara ait taşınmazı satın aldığını, satın aldıktan sonra üzerinde tedbir kararı olduğunu öğrendiğini, ayrıca sözleşmeye göre muaf olması gereken ödemeleri yapmak zorunda kaldığını, bu kapsamda 5.220 TL kira bedeli, Tüketici mahkemesinde açılan davada yaptığı 1.400 TL gazete ilan masrafı ve 500 TL iskan bedeli olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminata hükmolunmasını talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar ... yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 420 TL tahsiline, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi 2012/15560-22149
karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar Ayhan Kapan ve ... tarafından temyiz edilen 420 TL'lik bölüm karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 8.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy