MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki tüketicinin hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, oturmakta olduğu bağımsız bölümde ısınma ihtiyacı için jeotermal enerji kullandığını davalı olan şirket ile bu hizmetin sağlanması için 11.07.2003 tarihinde anlaştıklarını bu tarihten itibaren taşınmazına 120 m2 üzerinden katılım payı ücreti hesaplandığını ancak 22.06.2010 tarihinde şirketin 3 adet fatura göndererek 179 m2 üzerinden hesaplama yaparak ek katılım payı talep ettiğini bu fark ücretlerinin iptali için Narlıdere TSHH’ye başvurduğunu ancak talebinin reddedildiğini bu nedenle TSHH nin kararının kaldırılarak fark ücretin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, dava konusu taşınmazın brüt olarak 179 m2 olarak hesaplandığını ancak sehven daha önce 120 m2 üzerinden ücretlendirme yaptığını bunun tespiti ile 2009-2010 dönemi için fark katılım payı talep ettiklerini, kaldı ki davacı ile imzalanan sözleşmenin 3b1 maddesinde yapı kullanım izin belgesinde belirlenen m2 üzerinden ücretlendirme yapılacağıın kararlaştırıldığını bu nedenle davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmaza emsal gösterilen apartmanın aynı nitelikli ve alanlı (1) nolu bağımsız bölümü için ısıtılan alanın 120 m2 olduğu ve tahakkuklarının da bu alan üzerinden yapıldığı anlaşıldığında uygulama birliği bakımından davacının da aynı alan üzerinden ısıtma ve tahakkuk istemekte haklı olduğu kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davalının bu temyiz talebi yerel mahkemenin 19.12.2011 tarihli kararı ile hükmün kesin olarak verilmesi gerekçesi ile reddedilmiş bu kez davalı redde ilişkin kararı da temyiz etmiştir.
Her ne kadar yerel mahkeme davalının temyiz talebini, hükmün kesin olarak verilmesi nedeni ile reddetmiş ise de, 2012/2250-5943
taraflar arasındaki ihtilafın devamlılık arz etmesi ve ileriye yönelik muaraza yaratması gözetildiğinde kararın kesin olarak verilemeyeceği anlaşılmış olduğundan yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 19.12.2011 tarihli kararın kaldırılarak 2010/1144 Esas ve 2011/1139 Karar sayılı ilamının temyizen incelenmesine geçilmiştir.
Davada dayanılan 11.7.2003 tarihli sözleşmenin 3.b.1 maddesinden “ısıtma bedeli aboneye ait yapı kullanma izin belgesinde belirlenen alanın m2 si üzerinden hesaplanır” yazılıdır. Davacıya ait yapı kullanma izin belgesinde dairesinin 179 m2 olduğu açıklanmıştır. Davalı yapı kullanma izin belgesinde gösterilen miktar üzerinden tahakkuk yaptığına ve davacının da verilen hizmetten yararlandığının anlaşılmasına göre tahakkuk eden borcu ödemek zorundadır. Mahkemece emsal gösterilen aynı apartmanın (1) nolu daireyi emsal alınarak davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Temyiz talebinin reddine ilişkin 19.12.2011 tarihli yerel mahkeme kararının kaldırılması ile Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.