... vekili avukat ... ile ... Mağazaları Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Eynesil Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.4.2012 gün ve 65-43 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı,yeğeni ... in, 14/09/2010 tarihinde ...'de ... Üniversitesi'ne bağlı Çocuk Gelişimi bölümünü kazanması üzerine davalı ... Mağazaları San. Ve Tic.LTD ŞTİ.'nin işletmekte olduğu pansiyonda bir öğretim yılı (9 ay) kalması için davalı tarafla sözleşme imzaladıklarını, 9 aylık ücretin tamamı olan 2700 TL'yi sözleşme imzaladıklarında kredi kartıyla ödediğini, yeğeni ...'in 11/03/2011 tarihinde pansiyondan çıkarıldığını söyleyerek ...'a geldiğini, pansiyon yönetiminin yeğeninin disiplinsiz davranışları nedeniyle tutanak tutularak yurttan çıkarıldığını söylediklerini,yeğeninin pansiyondan hiç bir uyarı yapılmadan çıkarıldığını, pansiyon ücretini baştan peşin ödedikleri halde yeğeninin pansiyonda 5,5 ay kaldığını, pansiyondan çıkarıldıktan sondaki 3,5 aylık pansiyon ücreti olan 1.050 TL'nin yasal faiziyle tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir, davalı ise davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece,Davanın kabulüne,1.050 TL'nin dava tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 13.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy