... ile ... Bankası vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.4.2011 gün ve 227-116 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Dava konusu uyuşmazlık, tüketici kredisi sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. 492 sayılı kanunun değişik 123/son maddesinde yargı harçlarından istisna olan işlemler açıklanmış olup, dava konusu uyuşmazlığın ödenmesi gereken yargı harçlarının istisna kapsamına girmediği açıktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 6.10.2010 gün, 2010/12-443 E, 2010/471 K sayılı kararı) 4603 sayılı kanunun 4. maddesindeki "Bu Kanun çerçevesinde yapılacak işlemler ve bu işlemlere ilişkin olarak düzenlenecek kağıtlar her türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır" düzenlemesi açıkça yargı işlemlerini kapsamamaktadır. Açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalı banka tarafından peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığından, 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.I.B. kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.