T. Iş Bankası vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 21.10.2011 gün ve 734-824 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalının KKDF oranı ile ilgili yapılan uygulamaya yönelik şikayetinin Gaziosmanpaşa Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 06/06/2011 tarihli kararı ile kabul edildiğini, usul ve yasaya aykırı kararın iptal edilmesi gerektiğini, 28/10/2012 tarihli RG’ de yayımlanan Bakanlar Kurulu kararı ile KKDF oranının %15’e çıkartıldığını, ... Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının bankalara gönderdiği yazı ile yönetmelikten sonra tahakkuk ettirilecek faizler için fon kesintisi oranının kredinin kulanım tarihine bakılmaksızın % 15 olarak uygulanması gerektiğinin belirtildiğini, bankaların bu uygulama sebebiyle ... Bakanlığı’ na aracı olmaktan başka hiçbir rolu ve kazancının olmadığını, sözleşme gereği de KKDF yükümlülüğünün müşteriye ait olduğunu belirterek Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar her iki tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen karar, karar tarihi itibarıyla 1.540 YTL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 21.10.2011 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 8.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.