MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan 30.07.2008 tarihinde konut kredisi kullandığını, bu sırada kendisinden dosya masrafı olarak 2100 TL olarak haksız tahsilat yapıldığını daha sonra kredi faiz oranlarının düşmesi nedeniyle 09.10.2009 tarihinde yeniden yapılandırdığını davalı bankanın bu sefer 1.000 TL kredi ödeme planı değişiklik bedeli tahsil ettiğini, 16.02.2010 tarihinde erken ödeme yaptığını davalı banka tarafından 329 TL ödeme planı değişiklik ücreti, 451,77 TL erken ödeme komisyonu olarak haksız tahsilat yapıldığını belirterek bu ödenen bedellerin ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacı ile sözleşme imzalanmadan bir gün önce verilen sözleşme öncesi bilgi formuna göre alınacak dosya masrafı 2.100 TL miktarın davacı tarafından kabul edilmesi üzerine sözleşme imzalandığını, erken ödeme komisyonunun 4077 sayılı yasanın 10/B maddesine uygun olarak erken ödenen ana paranın %2 oranında alındığını ve yasal olduğunu, kredi planı değişikliği nedeniyle davacıdan alınan(1.000 TL) bedelin davacının oluru alınarak tahsil edildiğini, aksi halde önceki faiz oranının değiştirilemeyeceğini, bu oranın değiştirilmesi nedeniyle bu şartla değişikliğin kabul edildiğini, 5411 sayılı yasanın 144. maddesine göre kredilere uygulanacak faiz oranları ve bankaların sağlayacağı diğer menfaatlerin niteliğini belirleme görevinin bakanlar kuruluna ait olduğunu, bakanlar kurulu tarafından bu yetkide
bankaların serbest bırakıldığını,bu kapsamda alınan masrafların hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı banka tarafından dosya masrafı,ödeme planı değişiklik ücreti ve erken ödeme komisyonu adı altında tahsilat yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ve bu kesintilere ilişkin sözleşmede hüküm olmadığını, sözleşmede hüküm olsa dahi karşılığı olmayan tahsilatların haksız şart niteliğinde olacağını ileri sürerek yapılan ödemelerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4822 Sayılı Kanunla değişik 6. maddesi ile sözleşmelerdeki haksız şart düzenlenmiş ve "Satıcı ve sağlayıcının tüketiciyle müzakere etmeden, tek taraflı olarak sözleşmeye koyduğu, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde iyi niyet kuralına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşulları haksız şarttır. Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu her türlü sözleşmede yer alan haksız şartlar tüketici için bağlayıcı değildir. Eğer bir sözleşme şartı önceden hazırlanmışsa ve özellikle standart sözleşmede yer alması nedeniyle tüketici içeriğine etki edememişse, o sözleşme şartının tüketiciyle müzakere edilmediği kabul edilir. Sözleşmenin bütün olarak değerlendirilmesinden standart sözleşme olduğu sonucuna varılırsa, bu sözleşmedeki bir şartın belirli unsurlarının veya münferit bir hükmünün müzakere edilmiş olması, sözleşmenin kalan kısmına bu maddenin uygulanmasını engellemez. Bir satıcı veya sağlayıcı, bir standart şartın münferiden tartışıldığını ileri sürüyorsa bunu ispat yükü ona aittir. 6/A, 6/B, 6/C, 7, 9, 9/A, 10, 10/A ve 11/A maddelerinde yazılı olarak düzenlenmesi öngörülen tüketici sözleşmeleri en az oniki punto ve koyu siyah harflerle düzenlenir ... " hükmü, yine 4077 Sayılı Kanunun değişik 6 ve 31 maddelerine dayanılarak hazırlanan Tüketici Sözleşmelerindeki Haksız Şartlar Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinde "satıcı, sağlayıcı veya kredi veren tarafından tüketici ile akdedilen sözleşmede kullanılan haksız şartlar batıldır" hükmü getirilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen 29.07.2008 tarihli sözleşme öncesi matbu bilgi formunda “faiz dışı diğer maliyetler”olarak ayrılan sütunda masraf kalemleri gösterilmemiş,30.07.2008 tarihli sözleşmenin eki olan ödeme planına ekli olarak masraf kalemleri yazılmıştır. Masraflara ilişkin olarak sözleşmenin 16. maddesinde de sözleşmenin gerektireceği her türlü masrafı müşterinin ödeyeceği düzenlenmiştir. Ödeme planı değişiklik ücretine ilişkin olarak; 30.07.2008 tarihli sözleşmenin kredi faizi başlıklı 6. maddesinde faizlerin düşmesine bağlı olarak en fazla iki 2012/4967-11619
defa faizini değiştirme hakkı olduğunu,bu hakkın kullanılabilmesi için bankaca tek taraflı olarak belirlenecek masraf ve komisyonu tüketicinin ödeyeceğine dair düzenlemelere yer verildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki, davalı banka sadece kredinin verilmesi için zorunlu olan masrafları tüketiciden isteyebilir. Kredi verilmesi için gereken zorunlu masrafların neler olduğu konusunda ispat yükü ise davalı bankaya aittir. Aksi halde, masraf ve diğer giderler başlığı altında maktuen belirlenen bir miktarın tüketiciden alınacağına dair hüküm yukarıda açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri karşısında haksız şart niteliğinde olur. Hal böyle olunca, davalı bankadan bu yönde delilleri sorulup alındıktan sonra, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan kredinin kullanılması ve kredi plan değişikliği için zorunlu masrafların neler olduğunun ve miktarının tesbiti bakımından rapor alınması ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy