Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 29.11.2011 gün ve 749-989 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalının tüketici hakem heyetine başvurarak 2001-2011 yılları arasında kesilen kredi kartı üyelik aidatının hesaplanarak tarafına iadesini istediğini,hakem heyeti tarafından da 2001-1011 yılları arasında üyelik aidatı altında kesilen bedellerin yasal faiziyle tüketiciye iadesine karar verildiğini belirterek,Sultangazi Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 07.06.2011 tarih ve 230 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiş,mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar,davalı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalı tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy