A.. A.. vekili avukat A.. A.. ile İ.. A.. vekili avukat M.. A.. aralarındaki dava hakkında Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 1079-199 sayılı hükmün Dairemizin 04.10.2012 tarih ve 18385-22005 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı ile aralarında 25.1.2000 tarihinde devre mülk satış sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme bedelini peşin ödediğini, sözleşmenin 10. maddesi gereğince ikinci yılın sonunda sözleşmeden vazgeçtiğini bildirip, ödediği parayı %30 karı ile talep ettiğini, ancak 12.000 euro dışında ödeme yapmadığını ileri sürerek, bakiyesi 67.761 euronun 15.2.2002 tarihine kadar işlemiş faizi 26.453 euro toplamı 94.214 euronun faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 49.355 euro sözleşme bedeli ile dava tarihine kadar işlemiş faiz 21.930,14 euronun asıl alacağa euro cinsinden faiz uygulanmak üzere davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.10.2012 tarih, 2011/18385 Esas, 2012/22005 Karar sayılı ilamı ile “ Taraflar arasındaki devre mülk satış sözleşmesi gereğince davacının davalıya 120.000 DM ödediği, sözleşmenin feshinden sonra davalının 12.000 euroyu davacıya iade ettiği, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davacı eldeki dava ile bakiye sözleşme bedelinin sözleşmenin 10. maddesi gereğince %30 kar payı bedeli ve işlemiş faizi ile birlikte ödetilmesini istemiştir. Davalının davacıya iade ettiği 12.000 euronun mahsubu ile bakiye sözleşme bedeli mahkemenin de kabulüne göre, 49.355,03 euro olmakla birlikte, hükmedilen işlemiş faiz hesabının %30 kar payı bedeli de dahil edilerek bulunan 67.761 euro üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalının icra takip tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren iade edilmeyen ana para 49.355,03 euroya, 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde fazladan faize karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş; bu kez davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Mahkemece, İstanbul 8. icra müdürlüğünün 2002/18190 Esas sayılı dosyasında davalıya yeniden ödeme emri çıkartılmış olduğu ve 18/08/2003 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, bu tarihin temerrüt tarihi olduğu kabul edilmiştir. Davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, davalının ise temerrüt tarihine ilişkin temyizi olmadığı halde bozma kararında zuhülen “Davalının icra takip tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek” ibaresinin kullanıldığı bu kez yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış olup, Dairemizin 04.10.2012 tarih, 2011/18385 Esas, 2012/22005 Karar sayılı bozma ilamındaki bu ibarenin çıkarılarak yerine “Davalının mahkemece kabul edilen 18.08.2003 tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek” söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilmiş gerekçe ile bozulmasına, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının Dairemizin 04.10.2012 tarih, 2011/18385 Esas, 2012/22005 Karar sayılı ilamına yönelik karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün yukarıda açıklandığı şekilde düzeltilmiş gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy